18-ئەسىرنىڭ باشلىرىدا، چاۋشيەندىكى لى جەمەتى خاندانلىقى دەل يىڭزۇ) سۇڭ كاڭخاۋ (نىڭ تەختتىكى دەۋرىگە توغرا كەلگەن. ئۇنىڭ چوڭ ئوغلى بالدۇرلا ئالەمدىن ئۆتكەندىن كېيىن، ئۇنىڭ بارلىق ئۈمىدى ئىككىنچى ئوغلى لى ئەن (ليۇ يارېن) گە باغلانغانىدى. ئۇ يېڭى تۇغۇلغان چېغىدىلا ئۆلىمالىققا تەيىنلىنىپلا قالماي، يەنە داڭلىق ۋەزىرلەرنى دەرس ئۆتۈشكە ئورۇنلاشتۇرغان. ھالبۇكى، تەڭرى كۆڭۈلدىكىدەك بولمىغان، بالا ئويۇنغا بېرىلىپ كەتكەن، ئوقۇشنى خالىماي، يىڭزۇ بىر مەزگىل ئۇنىڭ دۆلەت ئىشلىرىنى ۋاكالىتەن باشقۇرۇشىغا ئۆستۈرۈلگەن، ئەمما ھوقۇق يۇقىرى پەللىسىدە تۇرغان بۇ بىر جۈپ ئاتا-بالا بارا-بارا يىراقلاپ كەتكەن. بىر يامغۇر ياغقان كېچىدە، دانىشمەن قىلىچ بىلەن خان ئوردىسىغا بۆسۈپ كىردى. ئەتىسى ئۇ ئىسيان كۆتۈرمەكچى بولۇپ، يىڭزۇنىڭ تەنقىدىگە ئۇچرىدى ھەمدە گۈرۈچ ئىشكاپىغا سولاپ قويۇلدى. كېيىنكى سەككىز كۈن ئىچىدە، بۇ بىر جۈپ رەقىب ئاتا-بالا ئۆتكەن ئىشلارنى ئەسلەيدۇ.بەلكىم ئاددىي پۇقرا ئاتا-بالا بولسا تېخىمۇ ياخشى بولۇشى مۇمكىن، خان ئوردىسى ئىچىدىكى ئەڭ ئېچىنىشلىق ئىش ئەڭ يېقىن كىشىلەر ئارىسىدا يۈز بەرگەن...
[ بولدى ]
